Voor je het weet is deze mooie zonnige dag alweer bijna voorbij. Voor het slapen gaan nog even een kopje thee drinken bij Café Brecht dan aan de Weteringschans. Als je bij Café Brecht binnenstap is het een gezellige wirwar van vintage meubels die bijna alleen nog maar te verkrijgen zijn bij de IJhallen op het NSDM-werf.

Zo zondagavond rond 22:00 zit Café Brecht helemaal vol met gasten. Gelukkig weet ik nog een plekje te bemachtigen naast een oudere meneer die lekker van zijn Duitse pils zit te genieten. De dames voor mij spelen een gezelschapsspel en aan de andere kant naast mij zit een heel erg verliefd stel.

Op tafel ligt de menukaart en bij de sectie warme dranken staat het volgende geschreven:

“Thee serveren wij in een theepot. U kunt kiezen uit één, twee of drie persoons pot. De soorten thee verschillen geregeld. Vraag voor de huidige theesoorten naar de theekaart.”

De theekaart ligt niet op het kleine bijzettafeltje naast mij, nadat ik erna vraag brengt de ober de theekaart. Het verassende aan deze theekaart is dat er verschillende soorten op staan die ik nog niet eerder tijdens mijn 30 dagen thee project heb gezien. Hierbij bedoel ik onder andere de Lapsang Souchong, Oostfriese bladthee, Japan Sencha en Pai Mu Tan.

Ik bestel een éénpersoons theepotje voor €2,00 en kies de laatst genoemde optie, de pai mu tan. Op de theekaart staat het volgende;

Pai Mu Tan; Witte thee van de eerste, jonge knoppen van de theestruik.

Als ik deze omschrijving lees wordt ik helemaal vrolijk, zouden ze echt de topjes van de theeplant gaan serveren.

Pai Mu Tan betekend “Witte pioenroos” en is een witte thee soort. Witte thee is de meest onbehandelde thee soort. Witte thee geplukt wordt en daarna wordt deze gedroogd in de zon. Vaak wordt witte thee gemaakt van jonge blaadjes die nog niet eens zijn uitgekomen en daardoor kun je de zilveren haartjes nog op het theeblaadje zien zitten.

Helaas niets is minder waar wanneer de thee wordt geserveerd. Er wordt heet water in een porseleinen theepotje neergezet en een oma theekopje met een grijs randje en een roze bloem erop. Ik het theekopje ligt het filterzakje waar de losse thee ingedaan is. Ik ben vrij nieuwsgierig en bestudeer de gedroogde thee eerst voordat ik deze opschenk. Wanneer de thee eenmaal getrokken is weet ik weer waarom ik het fijn vind om uit glazen theepotten thee te serveren. Porselein neemt namelijk smaak aan van alle verschillende soorten thee die je erin bereid. Bij mijn eerste kopje proef ik de delicate aroma’s van deze witte thee, maar na enige tijd zijn deze delicate aroma’s verdwenen in de overheersende smaken die nog in de theepot zijn blijven hangen van de overige keren.

Dus haal je glazen theepot uit de kast, haal deze even door de vaatwassen heen of bestel deze in de webshop van Mevrouw Cha.