Vandaag ben ik naar de Horecava geweest om te kijken om wat volgens deze beurs allemaal op het gebied van thee speelt. Vervolgens lekker uiteten geweest en daarna een kopje thee bij Van Harte gedronken om mijn dag vervolgens af te sluiten met een blog. Van harte staat op mijn lijstje omdat ze hier Thieme’s echte thee serveren, een mooi Nederlands theemerk.

In de regen parkeer ik mijn fiets voor de winkelruit van de buren. Ik loop Van Harte binnen en zoek een fijn plekje om een kopje thee te drinken. Zonder naar de kaart te vragen bestel ik een kopje thee waarbij ik kan kiezen uit de theedoos of een verse munt thee. Vanzelfsprekend kies ik voor de theedoos die volgens mijn verwachtingspatroon gevuld is met Thieme’s echte thee.

Even later wordt er een kopje heet water geserveerd en de theedoos. Tot mijn verbazing staat er Dammann op, dammann is een commercieel Frans theemerk uit Parijs.

Als ik vraag waar de echte thee van thieme is gebleven vermeld de serveerster dat het restaurant overgestapt is van Lavazza koffie naar Illy koffie en dat daarbij automatisch ook het theemerk veranderd.

Dit gebeurd vaker horeca gelegenheden. Ik snap dat het makkelijk is om alles af te nemen bij een leverancier maar daarbij is het niet onbelangrijk om naar de kwaliteit van het uiteindelijke product te kijken.

Als ik de theedoos van Dammann open zie ik 8 verschillende vakjes die voornamelijk zijn gevuld met rooibos vanille thee. Aangezien rooibos een kruid is en dus een infusie kies ik voor Darjeeling. Darjeeling is een zwarte thee uit India.

Tenslotte als ik de thee afreken zie ik dat ik €2,60 voor een kopje Thieme’s echte thee mag betalen. Krijg ik dus toch nog een beetje waarvoor ik gekomen ben.